Met brutaliteit help je jezelf niet als dakloze
23/11/2025
Tram rijdt langs de Schiekade in Rotterdam. De Schiekade ligt in de Agniesebuurt,
één van de hotspots van overlast door daklozen en drugsverslaafden. Bron foto: Donald Trung,
Wikimedia Commons, vrij van rechten
Naar mijn gevoel zijn er al mijn hele leven lang problemen met daklozen en drugsverslaafden in Rotterdam. Begin jaren 90 was er de ellende met de heroïneverslaafden die hun methadon konden ophalen bij Perron 0, gelegen pal naast Rotterdam Centraal. In diezelfde jaren 90 waren er tevens de verslaafde sekswerksters (heroïnehoertjes klinkt zo negatief) die tippelden op de Keileweg in Rotterdam-West. Dat is allemaal voltooid verleden tijd. Overlast door drugsverslaafden en daklozen is echter nog steeds een probleem in de stad. De gemeente heeft opnieuw een plan opgesteld daar iets tegen te doen.
Nu.nl berichtte op 19 november dat de gemeente zo'n 70 overlast gevende drugsverslaafden en daklozen van straat wil halen. Ze zouden vooral voor overlast zorgen in de wijken het Oude Westen en de Agniesebuurt. Iedere individuele persoon moet worden ondergebracht op een opvangplek waar hij/zij 'de meest passendste zorg krijgt'. Werkt een persoon niet mee, dan dreigt de gemeente met een gebiedsverbod. De overlastgevers zijn veelal verslaafd en/of hebben psychische problemen.
Goed plan, maar ...
De stad heeft mijn zegen. Niemand zou op straat moeten verblijven. Ook niet vrijwillig. Het is niet alleen dat ze overlast geven en de bewoners in de betreffende buurt een onveilig gevoel geven. Voor henzelf is het ook niet veilig. November 2024 legde een 'vrijwillige dakloze' bijna het loodje doordat hij een stoeptegel op zijn hoofd kreeg gegooid. Hij raakte in coma, maar overleefde het voorval. Naar verluidt is hij er redelijk goed vanafgekomen. De dader werd dezelfde maand in Frankrijk gearresteerd na een gelijkaardig incident. Hij 'had iets tegen daklozen'.
Waar ik mijn twijfels bij heb, is bij het aantal personen dat de gemeente van de straat wil plukken. In zo'n grote stad als Rotterdam leven geheid meer dan 70 mensen op straat. Ik snap dat de gemeente ze niet allemaal tegelijk kan helpen, maar 70 voelt toch een beetje aan als de druppel op de gloeiende plaat. Zelfs al zijn de meest schrijnende gevallen van straat: een buurt zal iedere dakloze, verslaafd of niet, als storend ervaren. En ze verblijven overal. Niet alleen in het Oude Westen en de Agniesebuurt.
Daklozen steeds brutaler
Wat mij persoonlijk opvalt, is dat daklozen steeds brutaler worden in hun manier van bedelen om aan geld te geraken. Probeerden ze in de jaren 90 en de jaren 0 vaak nog aan geld te komen met de verkoop van de Straatkrant, tegenwoordig zijn hun methoden een stuk agressiever. Afgelopen zomer liep een jonge dakloze die slecht ter been was te bedelen bij mensen die op de tram stonden te wachten bij Rotterdam Centraal. Degene bij wie hij bot ving, kon een verwensing naar zijn of haar hoofd krijgen. De jonge kerel had duidelijk hulp nodig, maar op zo'n manier bedelen helpt je zaak zeker niet.
Het kan zelfs nog een gradatie erger. Afgelopen donderdagavond sprak een bedelaar mij aan in tramlijn 5 richting Carnisselande. We waren net vertrokken vanaf Rotterdam Centraal. Van verslaving of psychische problematiek leek geen sprake te zijn bij hem. Hij vroeg om geld. Ik zei dat ik geen geld op zak had. Hij antwoordde dat hij wel wist dat ik geld had en dat hij mij had gezien en zou onthouden. Pardon? Als je op zo'n manier aan je geld probeert te komen, verspeel je gelijk alle mogelijke goodwill. Bang werd ik niet van hem, maar het zal duidelijk zijn dat ik er niet op zit te wachten hem nog eens te treffen. Waar was de conducteur trouwens?
Drugsverslaafden en bedelaars zijn van alle tijden. Het valt te prijzen dat de gemeente Rotterdam de meest schrijnende gevallen wil opvangen en helpen. Maar het fenomeen van dakloze bedelaars en drugsverslaafden in het straatbeeld krijg je nooit meer uitgeroeid. Er komen er ieder jaar ook steeds nieuwe bij die bewust brutaler en vijandiger tegenover de maatschappij lijken te staan. Daar helpen ze zichzelf in elk geval niet mee.
Copyright tekst: Johan Peters, 23/11/2025 - ...